پرش به محتوای اصلی
مجذوب تبریزی مجذوب تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲۹ - (ناکامل)

عارضت را نقاب کرده شعاع

برقع آقتاب گشته شعاع

پرتو عارضت فتاده به می

یا ز عکس تو آب گشته شعاع

تا جمالت فکنده عکس به جام

کیمیای شراب گشته شعاع

سیر نتوان تو را تماشا کرد

مانع آفتاب گشته شعاع

..........

............

............

............

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۱ساقیا فصل بهار است و هوای گشت باغ
  2. شمارهٔ ۱۳۲صبحدم چون خسرو خاور کشد تیغ از غلاف
  3. شمارهٔ ۱۳۳سر نپیچم دامنش هر چند دیر آید به کف
  4. شمارهٔ ۱۳۴سَر مَه دیده شد از آمدنت کرد طریق
  5. شمارهٔ ۱۳۵از باغ کفر و اسلام یک میوه چیده عاشق
  6. شمارهٔ ۱۳۶می بنوش از عقده های عقل بی‌حاصل چه باک
  7. شمارهٔ ۱۳۷پر گذشتم به تماشاگه انسان و ملَک
  8. شمارهٔ ۱۳۸بایدم شد در آستان تو خاک
همه‌ی غزلیات ←

مجذوب تبریزی درباره‌ی مجذوب تبریزی

شمس‌الدین محمد بن محمدرضا مجذوب تبریزی از عالمان و شاعران معروف قرن یازدهم هجری متخلص به مجذوب اهل تبریز و معاصر سلاطین صفویه بود. از خانواده و زمان تولد ایشان چیزی در دسترس نیست. اطلاعات کافی از زندگی مجذوب تبریزی در دست نیست و اولین اطلاعات در مورد ایشان از قدیمی‌ترین تذکره‌ها همچون قصص الخاقانی از ولی‌قلی بیگ شاملو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.