پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان

  1. شمارهٔ ۱۰آن دلبر قصاب دکان می‌آراست
  2. شمارهٔ ۱۱ای وعده چو زلف تو کژ و، بالا راست
  3. شمارهٔ ۱۲گفتی که بدین رُخان زیبا که مراست
  4. شمارهٔ ۱۳آن کو غم و شادی‌ام بیفزود و بکاست
  5. شمارهٔ ۱۴پیری که فنای آدمی را سبب است
  6. شمارهٔ ۱۵با ماهرخی که زلف او چون شست است
  7. شمارهٔ ۱۶گفتم که: لبم به بوسه‌ای مهمان است
  8. شمارهٔ ۱۷ترکی که رخش طراز چین و ختن است
همه‌ی رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.