شمارهٔ ۱۰

ادامه‌ی رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان

1. شمارهٔ ۱۲گفتی که بدین رُخان زیبا که مراست
2. شمارهٔ ۱۳آن کو غم و شادی‌ام بیفزود و بکاست
3. شمارهٔ ۱۴پیری که فنای آدمی را سبب است
4. شمارهٔ ۱۵با ماهرخی که زلف او چون شست است
5. شمارهٔ ۱۶گفتم که: لبم به بوسه‌ای مهمان است
6. شمارهٔ ۱۷ترکی که رخش طراز چین و ختن است
7. شمارهٔ ۱۸از رنگ رخ تو گل عجب شرمگن است
8. شمارهٔ ۱۹با خصم منت همیشه دمسازی‌هاست