پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان

  1. شمارهٔ ۱۳آن کو غم و شادی‌ام بیفزود و بکاست
  2. شمارهٔ ۱۴پیری که فنای آدمی را سبب است
  3. شمارهٔ ۱۵با ماهرخی که زلف او چون شست است
  4. شمارهٔ ۱۶گفتم که: لبم به بوسه‌ای مهمان است
  5. شمارهٔ ۱۷ترکی که رخش طراز چین و ختن است
  6. شمارهٔ ۱۸از رنگ رخ تو گل عجب شرمگن است
  7. شمارهٔ ۱۹با خصم منت همیشه دمسازی‌هاست
  8. شمارهٔ ۲۰امشب شب هجران و وداع و دوری است
همه‌ی رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.