شمارهٔ ۷

ادامه‌ی رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان

1. شمارهٔ ۹ای سرمهٔ چشم سروران خاک درت
2. شمارهٔ ۱۰آن دلبر قصاب دکان می‌آراست
3. شمارهٔ ۱۱ای وعده چو زلف تو کژ و، بالا راست
4. شمارهٔ ۱۲گفتی که بدین رُخان زیبا که مراست
5. شمارهٔ ۱۳آن کو غم و شادی‌ام بیفزود و بکاست
6. شمارهٔ ۱۴پیری که فنای آدمی را سبب است
7. شمارهٔ ۱۵با ماهرخی که زلف او چون شست است
8. شمارهٔ ۱۶گفتم که: لبم به بوسه‌ای مهمان است