شمارهٔ ۷۱ - به شاهد لغت کوک، بمعنی نوعی تره یا کاهو

ادامه‌ی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی

1. شمارهٔ ۷۳ - به شاهد لغت بستر آهنگ، به معنی لحاف یا آنچه بر روی لحاف و نهالی پوشند که گرد بر آن ننشیندخوشا حال لحاف و بستر آهنگ
2. شمارهٔ ۷۴ - به شاهد لغت ملنگ، به معنی بیهوشز جا جست چون آتشی بی‌درنگ
3. شمارهٔ ۷۵ - به شاهد لغت ماژ، بمعنی عشرت و سور کردندرین محنت سرای شادی و غم
4. شمارهٔ ۷۶ - به شاهد لغت گولانج، بمعنی حلوایی که لابرلا نیز گویندگولانج و گوشت و گرده و گوز آب و گادنی
5. شمارهٔ ۷۷ - به شاهد لغت وارون، بمعنی نحسندانم بخت را با من چه کین است
6. شمارهٔ ۷۸ - به شاهد لغت داشن، بمعنی عطا، داشادچکنم که سفیه را به نکوی
7. شمارهٔ ۷۹ - به شاهد لغت غرواشه، به معنی لیف جولاههچو غرواشه ریشی به سرخی و چندان
8. شمارهٔ ۸۰ - به شاهد لغت بنشاختن، بمعنی بنشاندنچو باز آمد از حمله و تاختن