شمارهٔ ۷۴ - به شاهد لغت ملنگ، به معنی بیهوش

ادامه‌ی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی

1. شمارهٔ ۷۶ - به شاهد لغت گولانج، بمعنی حلوایی که لابرلا نیز گویندگولانج و گوشت و گرده و گوز آب و گادنی
2. شمارهٔ ۷۷ - به شاهد لغت وارون، بمعنی نحسندانم بخت را با من چه کین است
3. شمارهٔ ۷۸ - به شاهد لغت داشن، بمعنی عطا، داشادچکنم که سفیه را به نکوی
4. شمارهٔ ۷۹ - به شاهد لغت غرواشه، به معنی لیف جولاههچو غرواشه ریشی به سرخی و چندان
5. شمارهٔ ۸۰ - به شاهد لغت بنشاختن، بمعنی بنشاندنچو باز آمد از حمله و تاختن
6. شمارهٔ ۸۱ - به شاهد لغت سر، به معنی شرابی که از برنج کنندلفت بخورد و کرم درد گرفتم شکم
7. شمارهٔ ۸۲ - به شاهد لغت ویر، بمعنی یاد و حافظهیکی تیز ویریست بسیار دان
8. شمارهٔ ۸۳ - به شاهد لغت هنج، بمعنی کشندهکمندی عدو هنج از بهر کین