شمارهٔ ۷۹ - به شاهد لغت غرواشه، به معنی لیف جولاهه

ادامه‌ی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی

1. شمارهٔ ۸۱ - به شاهد لغت سر، به معنی شرابی که از برنج کنندلفت بخورد و کرم درد گرفتم شکم
2. شمارهٔ ۸۲ - به شاهد لغت ویر، بمعنی یاد و حافظهیکی تیز ویریست بسیار دان
3. شمارهٔ ۸۳ - به شاهد لغت هنج، بمعنی کشندهکمندی عدو هنج از بهر کین
4. شمارهٔ ۸۴ - به شاهد لغت فرخو، بمعنی پاک کردن کشت و باغ، پیراستن تاک رز و گزین کردن کشتگر نیستت ستورچه باشد
5. شمارهٔ ۸۵ - به شاهد لغت شنگینه، به معنی چوبی که گاو (بدان) رانندشنگینه بر مدار تو از چاکر
6. شمارهٔ ۸۶ - به شاهد لغت غلیواج، بمعنی زغن و موش گیرای بچه حمدونه بترسم که غلیواج
7. شمارهٔ ۸۷ - به شاهد لغت نسو، بمعنی هموار و ساده که در آن درشتی نباشدنسو بود از آنگونه دیوار او
8. شمارهٔ ۸۸ - به شاهد لغت خلنده، بمعنی در اندرون رونده و مجروح کنندهبود بر دل ز مژگان خلنده