شمارهٔ ۸۶ - به شاهد لغت غلیواج، بمعنی زغن و موش گیر

ادامه‌ی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی

1. شمارهٔ ۸۸ - به شاهد لغت خلنده، بمعنی در اندرون رونده و مجروح کنندهبود بر دل ز مژگان خلنده
2. شمارهٔ ۸۹ - به شاهد لغت اماره، بمعنی حساباگر خواهی سپاهش را شماره
3. شمارهٔ ۹۰ - به شاهد لغت اندخسواره، بمعنی پناه و حصارز خشم این کهن گرگ ژکاره
4. شمارهٔ ۹۱ - به شاهد لغت کالفته، بمعنی آشفتهفرود آید ز پشتش پور ملعون
5. شمارهٔ ۹۲ - به شاهد لغت افراشته، بمعنی بلند کرده و انباشتهدل از حرص و از کینه انباشته
6. شمارهٔ ۹۳ - به شاهد لغت کالیدن، بمعنی گریختنز کالیدن یک تن از رزمگاه
7. شمارهٔ ۹۴ - به شاهد لغت غاوشو، بمعنی خیاری که از بهر تخم رها کنندزرد و درازتر شده از غاوشوی خام
8. شمارهٔ ۹۵ - به شاهد لغت سنه، بمعنی لعنت و نفرین و هم به شاهد لغت فریه، بمعنی نفرینای فرومایه و در کون هل و بی شرم و خبیث