شمارهٔ ۴۱ - به شاهد لغت لنجه، بمعنی رفتار بناز لیکن جاهلانه

ادامه‌ی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی

1. شمارهٔ ۴۳ - به شاهد لغت سپار، بمعنی گاوآهن که زمین شکافدترا گردن در بسته به بیوغ
2. شمارهٔ ۴۴ - به شاهد لغت غر، به معنی دبه خایهبرون شدند سحرگه ز خانه مهمانانش
3. شمارهٔ ۴۵ - به شاهد لغت خوش، بمعنی زن مادر...
4. شمارهٔ ۴۶ - به شاهد لغت جخش، بمعنی علتی که از گلو مانند بادنجان برآید و درد نکند و اگر ببرند بیم هلاکت باشد و اکثر مردم گیلان و فرغانه را باشداز گردن او جخش در آویخته گوئی
5. شمارهٔ ۴۷ - به شاهد لغت فاژ،بمعنی دهان درهقیاس . . . ش چگونه کنم بیا و بگوی
6. شمارهٔ ۴۸ - به شاهد لغت اژدرازین هفت سر اژدر عمر خوار
7. شمارهٔ ۴۹ - به شاهد لغت انگاره، به معنی جریده حساب و نامه اعمالزان پیش که پیش آیدت آن روز پر از هول
8. شمارهٔ ۵۰ - به شاهد لغت مشکوه، بمعنی مترس و هیبت زده مشوتواضع کرد بسیار و مرا گفت