پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۱۷۶۱

جهان تا مه روشنت ساخته

ز دلها فلک خرمنت ساخته

رخ خویش تا بیند اندر رخت

مه آیینه روشنت ساخته

قضا کرده یک جا هزار آرزو

خلاصه کشیده، تنت ساخته

غمت پر ز خون کرده دلها بسی

وزان غنچه ها گلشنت ساخته

میا تنگ، اگر خسرو تنگ دل

دل تنگ را مسکنت ساخته

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷۶۳در اوصاف خود عقل را ره مده
  2. شمارهٔ ۱۷۶۴قلاشم، ای منکر، مرا دربانی میخانه ده
  3. شمارهٔ ۱۷۶۵جان بهانه طلب و شکل تو نازآلوده
  4. شمارهٔ ۱۷۶۶ای گل که چنین در بغلت تنگ گرفته
  5. شمارهٔ ۱۷۶۷ای دل، ار تو عاشقی، زین غم خلاص جان مخواه
  6. شمارهٔ ۱۷۶۸به گردت باد سردی هر دم از عشاق دیوانه
  7. شمارهٔ ۱۷۶۹به باغ سایه ابرست و آب در سایه
  8. شمارهٔ ۱۷۷۰ای لبت شهر پر شکر کرده
همه‌ی غزلیات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.