پرش به محتوای اصلی
کمال خجندی کمال خجندی

رباعیات

شمارهٔ ۲۴

ای مالک روح از چه ترسی ز عدم

قدرت ز فنای جسم کی گردد کم

گر فانی فی الله شوی جاویدی

جاوید شود قطره چو پیوست به یم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶کی باشد ازین تنگ برون آمدنم
  2. شمارهٔ ۲۷هرگز نکشیدم آن سر زلف بخم
  3. شمارهٔ ۲۸تا فکرت من نهاد بنیان سخن
  4. شمارهٔ ۲۹دی از سر اسب ای قمر خانه نشین
  5. شمارهٔ ۳۰گفتم بچه ماند مژه ات گفت سنان
  6. شمارهٔ ۳۱گفتم چه خورم در طلبت؟ گفت که خون
  7. شمارهٔ ۳۲گفتم که چه خواهی که دهم گفت که جان
  8. شمارهٔ ۳۳در ملک وجودم بجز از دوست مجو
همه‌ی رباعیات ←

کمال خجندی درباره‌ی کمال خجندی

کمال‌الدین مسعود خُجندی معروف به شیخ کمال و کمال خجندی از عارفان و شاعران پارسی‌گوی قرن هشتم هجری بود. تولدش در خجند فرارود بود؛ اما پس از سفر حج در تبریز ساکن شد. شیخ کمال در خدمت سلطان حسین جلایر درآمد و در خانقاهی که سلطان برای او ساخته بود به سر می‌برد. وی از شاعران بزرگ اواخر قرن هشتم است که مخصوصاً در غزل‌ سرایی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.