کمال خجندی
شمارهٔ ۳۱
گفتم چه خورم در طلبت؟ گفت که خون
گفتم چه بود حال دلم؟ گفت جنون
گفتم که مرا کی بکشی؟ گفت اکنون
گفتم که ز قیدت بجهم، گفت که چون؟
کمال خجندی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۳در ملک وجودم بجز از دوست مجو
- شمارهٔ ۳۴گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه
- شمارهٔ ۳۵ما روی تو بینیم نبینیم به ماه
- شمارهٔ ۳۶ای آیت کارگاه صنع صمدی
- شمارهٔ ۳۷ای آنکه تویی سوار در هر هنری
- شمارهٔ ۳۸ای گشته تو مشهور به شیرین سخنی
- شمارهٔ ۳۹با قامتت ای لاله رخ سوسن بوی
- شمارهٔ ۴۰زلف تو که داشت عادت دل شکنی
درباره‌ی کمال خجندی
کمال‌الدین مسعود خُجندی معروف به شیخ کمال و کمال خجندی از عارفان و شاعران پارسی‌گوی قرن هشتم هجری بود. تولدش در خجند فرارود بود؛ اما پس از سفر حج در تبریز ساکن شد. شیخ کمال در خدمت سلطان حسین جلایر درآمد و در خانقاهی که سلطان برای او ساخته بود به سر می‌برد. وی از شاعران بزرگ اواخر قرن هشتم است که مخصوصاً در غزل سرایی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.