کمال خجندی
شمارهٔ ۳۰
گفتم بچه ماند مژه ات گفت سنان
گفتم که چو قدم چه بود گفت کمان
گفتم تو بیایی چه بری گفت که دل
گفتم چو دهم تا نروی گفت که جان
کمال خجندی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۲گفتم که چه خواهی که دهم گفت که جان
- شمارهٔ ۳۳در ملک وجودم بجز از دوست مجو
- شمارهٔ ۳۴گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه
- شمارهٔ ۳۵ما روی تو بینیم نبینیم به ماه
- شمارهٔ ۳۶ای آیت کارگاه صنع صمدی
- شمارهٔ ۳۷ای آنکه تویی سوار در هر هنری
- شمارهٔ ۳۸ای گشته تو مشهور به شیرین سخنی
- شمارهٔ ۳۹با قامتت ای لاله رخ سوسن بوی
درباره‌ی کمال خجندی
کمال‌الدین مسعود خُجندی معروف به شیخ کمال و کمال خجندی از عارفان و شاعران پارسی‌گوی قرن هشتم هجری بود. تولدش در خجند فرارود بود؛ اما پس از سفر حج در تبریز ساکن شد. شیخ کمال در خدمت سلطان حسین جلایر درآمد و در خانقاهی که سلطان برای او ساخته بود به سر می‌برد. وی از شاعران بزرگ اواخر قرن هشتم است که مخصوصاً در غزل سرایی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.