کمال خجندی
شمارهٔ ۳۲
گفتم که چه خواهی که دهم گفت که جان
گفتم که چه خواهی که دهی گفت امان
گفتم که چه گیری زبرم گفت کنار
گفتم که چه داری چو تنم گفت میان
کمال خجندی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۴گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه
- شمارهٔ ۳۵ما روی تو بینیم نبینیم به ماه
- شمارهٔ ۳۶ای آیت کارگاه صنع صمدی
- شمارهٔ ۳۷ای آنکه تویی سوار در هر هنری
- شمارهٔ ۳۸ای گشته تو مشهور به شیرین سخنی
- شمارهٔ ۳۹با قامتت ای لاله رخ سوسن بوی
- شمارهٔ ۴۰زلف تو که داشت عادت دل شکنی
- شمارهٔ ۴۱گفتم جانا گفت بگو گر مردی
درباره‌ی کمال خجندی
کمال‌الدین مسعود خُجندی معروف به شیخ کمال و کمال خجندی از عارفان و شاعران پارسی‌گوی قرن هشتم هجری بود. تولدش در خجند فرارود بود؛ اما پس از سفر حج در تبریز ساکن شد. شیخ کمال در خدمت سلطان حسین جلایر درآمد و در خانقاهی که سلطان برای او ساخته بود به سر می‌برد. وی از شاعران بزرگ اواخر قرن هشتم است که مخصوصاً در غزل سرایی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.