کمال خجندی
شمارهٔ ۱۷
گفتم که چه شوم تیغ تو را گفت سپر
گفتم که ز تیرت چه کنم گفت حذر
گفتم که چو اشکم بود گفت که سیم
گفتم که چو رویم چه بود گفت که زر
کمال خجندی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۹گفتم روزم گفت بدین روز مناز
- شمارهٔ ۲۰خط تو که خوانند خط ریحانش
- شمارهٔ ۲۱ای یار لطیف دلستان نازک
- شمارهٔ ۲۲بر گوش رسد همی نوا خوانی دل
- شمارهٔ ۲۳ای سرو اگر ترا چو طوبی خوانیم
- شمارهٔ ۲۴ای مالک روح از چه ترسی ز عدم
- شمارهٔ ۲۵شمعی که به رخسار نکو بودی گرم
- شمارهٔ ۲۶کی باشد ازین تنگ برون آمدنم
درباره‌ی کمال خجندی
کمال‌الدین مسعود خُجندی معروف به شیخ کمال و کمال خجندی از عارفان و شاعران پارسی‌گوی قرن هشتم هجری بود. تولدش در خجند فرارود بود؛ اما پس از سفر حج در تبریز ساکن شد. شیخ کمال در خدمت سلطان حسین جلایر درآمد و در خانقاهی که سلطان برای او ساخته بود به سر می‌برد. وی از شاعران بزرگ اواخر قرن هشتم است که مخصوصاً در غزل سرایی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.