پرش به محتوای اصلی
کمال خجندی کمال خجندی

مقطعات

شمارهٔ ۱۳

ز ما ای صبا با محمد رسان

خدا را درودی که او را سزاست

بگو با درود آنگهش در نهفت

که ای ساز معنی ز طبع تو راست

گرفتم که باشد ترا صد گرفت

بهر یک غزل کاختراعی مراست

نه آخر غریب دیار تواند

ترا با غریبان خصومت چراست

ز بیداد تست اینهمه بر غریب

که شعر من آواره شهرهاست

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۵سلیهائی کز سهند آمد من و یاران ز کوشک
  2. شمارهٔ ۱۶صاحبا شوکت دی ماه بان پایه رسید
  3. شمارهٔ ۱۷گفت صاحبدلی به من که چراست
  4. شمارهٔ ۱۸مکن خواجه اصلاح شعر کمال
  5. شمارهٔ ۱۹معایبی که در اشعار خواجه عصار است
  6. شمارهٔ ۲۰میزند بنگ صاف/صرف مرشد خواف
  7. شمارهٔ ۲۱یکی شعر سلمان زمن بنده خواست
  8. شمارهٔ ۲۲آن میرکه در سماع سوزی دارد
همه‌ی مقطعات ←

کمال خجندی درباره‌ی کمال خجندی

کمال‌الدین مسعود خُجندی معروف به شیخ کمال و کمال خجندی از عارفان و شاعران پارسی‌گوی قرن هشتم هجری بود. تولدش در خجند فرارود بود؛ اما پس از سفر حج در تبریز ساکن شد. شیخ کمال در خدمت سلطان حسین جلایر درآمد و در خانقاهی که سلطان برای او ساخته بود به سر می‌برد. وی از شاعران بزرگ اواخر قرن هشتم است که مخصوصاً در غزل‌ سرایی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.