کمال خجندی
شمارهٔ ۲۰
میزند بنگ صاف/صرف مرشد خواف
غافل از ذوق باده عِنبی است
گرچه «الشیخ کالنبی» گویند
کالنبی نیست شیخ ما کَنَبی است
کمال خجندی
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۲۲آن میرکه در سماع سوزی دارد
- شمارهٔ ۲۳اگر زهره شنیدی بانگ چنگت
- شمارهٔ ۲۴از جناب رفیع داودی
- شمارهٔ ۲۵ای بلبل خوش نغمه ز ما باد سلامت
- شمارهٔ ۲۶بر سر بی‌مو حسام خلوتی را هرکه زد
- شمارهٔ ۲۷بما آن صوفی ببریده بینی
- شمارهٔ ۲۸به مجمعی که دف از قول خویش میزند لاف
- شمارهٔ ۲۹پنج بیت قطعه ات کز گنج آمد فزون
درباره‌ی کمال خجندی
کمال‌الدین مسعود خُجندی معروف به شیخ کمال و کمال خجندی از عارفان و شاعران پارسی‌گوی قرن هشتم هجری بود. تولدش در خجند فرارود بود؛ اما پس از سفر حج در تبریز ساکن شد. شیخ کمال در خدمت سلطان حسین جلایر درآمد و در خانقاهی که سلطان برای او ساخته بود به سر می‌برد. وی از شاعران بزرگ اواخر قرن هشتم است که مخصوصاً در غزل سرایی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.