کمال خجندی
شمارهٔ ۲۸
به مجمعی که دف از قول خویش میزند لاف
جواب دادنی اش در نفس به بانگ بلند
که در برابر من ای فراغ چنبر پوش
ز لطف لاف زنی تن زن و به طلبه مخند
کمال خجندی
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۳۰ترک دنیای دون بگیر کمال
- شمارهٔ ۳۱جز آه و ناله ندارم به عاشقی هنری
- شمارهٔ ۳۲چون علاالدین ما بوقوت سماع
- شمارهٔ ۳۳چوحاجی احمد کل از در شیخ
- شمارهٔ ۳۴چو همدمی و مصاحب بجای چنگ ای نی
- شمارهٔ ۳۵خواستم از صاحب مطبخ حساب
- شمارهٔ ۳۶درسخنم کزو زنم لاف
- شمارهٔ ۳۷گفت فرهاد آقا به میر ولی
درباره‌ی کمال خجندی
کمال‌الدین مسعود خُجندی معروف به شیخ کمال و کمال خجندی از عارفان و شاعران پارسی‌گوی قرن هشتم هجری بود. تولدش در خجند فرارود بود؛ اما پس از سفر حج در تبریز ساکن شد. شیخ کمال در خدمت سلطان حسین جلایر درآمد و در خانقاهی که سلطان برای او ساخته بود به سر می‌برد. وی از شاعران بزرگ اواخر قرن هشتم است که مخصوصاً در غزل سرایی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.