رباعی شمارهٔ ۳۷

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۳۹فصل گل و طرف جویبار و لب کشت
2. رباعی شمارهٔ ۴۰گر شاخِ بقا ز بیخِ بختت رُسْته‌ست
3. رباعی شمارهٔ ۴۱گویند کسان بهشت با حور خوش است
4. رباعی شمارهٔ ۴۲گویند مرا که‌ دوزخی باشد مست‌
5. رباعی شمارهٔ ۴۳من هیچ ندانم که مرا آن‌که سرشت
6. رباعی شمارهٔ ۴۴مهتاب به نور دامن شب بشکافت
7. رباعی شمارهٔ ۴۵می‌خوردن و شادبودن، آیینِ من است
8. رباعی شمارهٔ ۴۶می لعل مذاب است و صراحی کان است