رباعی شمارهٔ ۳۹

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۴۱گویند کسان بهشت با حور خوش است
2. رباعی شمارهٔ ۴۲گویند مرا که‌ دوزخی باشد مست‌
3. رباعی شمارهٔ ۴۳من هیچ ندانم که مرا آن‌که سرشت
4. رباعی شمارهٔ ۴۴مهتاب به نور دامن شب بشکافت
5. رباعی شمارهٔ ۴۵می‌خوردن و شادبودن، آیینِ من است
6. رباعی شمارهٔ ۴۶می لعل مذاب است و صراحی کان است
7. رباعی شمارهٔ ۴۷می نوش که عمر جاودانی این است
8. رباعی شمارهٔ ۴۸نیکی و بدی که در نهاد بشر است