رباعی شمارهٔ ۳۴

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۳۶دریاب که از روح جدا خواهی رفت
2. رباعی شمارهٔ ۳۷ساقی گل و سبزه بس طربناک شده‌ست
3. رباعی شمارهٔ ۳۸عمری‌ست مرا تیره و کاری‌ست نه راست
4. رباعی شمارهٔ ۳۹فصل گل و طرف جویبار و لب کشت
5. رباعی شمارهٔ ۴۰گر شاخِ بقا ز بیخِ بختت رُسْته‌ست
6. رباعی شمارهٔ ۴۱گویند کسان بهشت با حور خوش است
7. رباعی شمارهٔ ۴۲گویند مرا که‌ دوزخی باشد مست‌
8. رباعی شمارهٔ ۴۳من هیچ ندانم که مرا آن‌که سرشت