پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات محتمل

شمارهٔ ۲۸

ای پیرِ خردمند! بگَه‌تر برخیز

و آن کودکِ خاک‌ْبیز را بنگر تیز

پندش ده و گو که نرمْ نرمکْ می‌بیز

مغزِ سرِ کیقباد و چشمِ پرویز

ادامه‌ی رباعیات محتمل

  1. شمارهٔ ۳۰در کاس تو جرعه‌ای اگر هست، بکش
  2. شمارهٔ ۳۱از آمده‌ها تُرْش مکن چهرۀ خویش
  3. شمارهٔ ۳۲بسیار تحیُّر است در دَوْرِ فلک
  4. شمارهٔ ۳۳ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگ
  5. شمارهٔ ۳۴از جِرم گِلِ سیاه، تا اوجِ زُحَل
  6. شمارهٔ ۳۵هان تا ننهی ز دست یک ساعتْ جام
  7. شمارهٔ ۳۶دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌ام
  8. شمارهٔ ۳۷زهر است غم جهان و مَی تریاکم
همه‌ی رباعیات محتمل ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.