پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات محتمل

شمارهٔ ۳۱

از آمده‌ها تُرْش مکن چهرۀ خویش

وز نامده‌ها، آب مکن زَهرۀ خویش

بِستان تو ز دهرِ بیوفا بهرۀ خویش

زآن پیش که دهر بر کَشَد دَهرۀ خویش

ادامه‌ی رباعیات محتمل

  1. شمارهٔ ۳۳ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگ
  2. شمارهٔ ۳۴از جِرم گِلِ سیاه، تا اوجِ زُحَل
  3. شمارهٔ ۳۵هان تا ننهی ز دست یک ساعتْ جام
  4. شمارهٔ ۳۶دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌ام
  5. شمارهٔ ۳۷زهر است غم جهان و مَی تریاکم
  6. شمارهٔ ۳۸زآن پیش که از زمانه تابی بخوریم
  7. شمارهٔ ۳۹ماییم که اصل شادی و کان غمیم
  8. شمارهٔ ۴۰اسرار فلک را نه تو دانی و نه من
همه‌ی رباعیات محتمل ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.