پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات محتمل

شمارهٔ ۳۹

ماییم که اصل شادی و کان غمیم

سرمایۀ دادیم و نهادِ ستمیم

پَستیم و بُلندیم و کمالیم و کمیم

آیینۀ زنگْ‌ خورده و جام جمیم

ادامه‌ی رباعیات محتمل

  1. شمارهٔ ۴۱قومی متحیّرند در کویِ یقین
  2. شمارهٔ ۴۲ای خواجه! بدان کین فلکِ بیهُده‌ْ دو
  3. شمارهٔ ۴۳یک جُرعه مَیِ کهن، ز ملکی نو بِهْ
  4. شمارهٔ ۴۴از آتش و آب و باد و خاکیم همه
  5. شمارهٔ ۴۵تا کی غمِ آن خورَم که دارم یا نه
  6. شمارهٔ ۴۶چون فارغی ای ‌دوست ز هر اسراری
  7. شمارهٔ ۴۷آن مایه ز دنیا که خوری یا پوشی
  8. شمارهٔ ۴۸زاهد نکند به زهدْ سود ای ساقی
همه‌ی رباعیات محتمل ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.