پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات محتمل

شمارهٔ ۴۲

ای خواجه! بدان کین فلکِ بیهُده‌ْ دو

همچون من و تو، دید بسی کهنه و نو

آغاز و سرانجامِ جهان را چه کنی؟

از عمر، نصیبِ خویش، برگیر و برو!

ادامه‌ی رباعیات محتمل

  1. شمارهٔ ۴۴از آتش و آب و باد و خاکیم همه
  2. شمارهٔ ۴۵تا کی غمِ آن خورَم که دارم یا نه
  3. شمارهٔ ۴۶چون فارغی ای ‌دوست ز هر اسراری
  4. شمارهٔ ۴۷آن مایه ز دنیا که خوری یا پوشی
  5. شمارهٔ ۴۸زاهد نکند به زهدْ سود ای ساقی
  6. شمارهٔ ۴۹ای دوست! حقیقت شنو از من سخنی
همه‌ی رباعیات محتمل ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.