پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات محتمل

شمارهٔ ۳۲

بسیار تحیُّر است در دَوْرِ فلک

اوهام شده‌ست عاجز از غَوْرِ فلک

چون می‌نَرَهد هیچ کس از جَوْرِ فلک

فریاد چه سود از حَمَل و ثَوْرِ فلک؟

ادامه‌ی رباعیات محتمل

  1. شمارهٔ ۳۴از جِرم گِلِ سیاه، تا اوجِ زُحَل
  2. شمارهٔ ۳۵هان تا ننهی ز دست یک ساعتْ جام
  3. شمارهٔ ۳۶دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌ام
  4. شمارهٔ ۳۷زهر است غم جهان و مَی تریاکم
  5. شمارهٔ ۳۸زآن پیش که از زمانه تابی بخوریم
  6. شمارهٔ ۳۹ماییم که اصل شادی و کان غمیم
  7. شمارهٔ ۴۰اسرار فلک را نه تو دانی و نه من
  8. شمارهٔ ۴۱قومی متحیّرند در کویِ یقین
همه‌ی رباعیات محتمل ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.