پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات محتمل

شمارهٔ ۲۷

آنی که نبودت به خور و خواب نیاز

کردند نیازمندت این چارْ انباز

هر یک به تو آنچه داد، بستانَد باز

تا باز چنان شوی که بودی ز آغاز

ادامه‌ی رباعیات محتمل

  1. شمارهٔ ۲۹مرغی دیدم نشسته در مشهدِ طوس
  2. شمارهٔ ۳۰در کاس تو جرعه‌ای اگر هست، بکش
  3. شمارهٔ ۳۱از آمده‌ها تُرْش مکن چهرۀ خویش
  4. شمارهٔ ۳۲بسیار تحیُّر است در دَوْرِ فلک
  5. شمارهٔ ۳۳ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگ
  6. شمارهٔ ۳۴از جِرم گِلِ سیاه، تا اوجِ زُحَل
  7. شمارهٔ ۳۵هان تا ننهی ز دست یک ساعتْ جام
  8. شمارهٔ ۳۶دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌ام
همه‌ی رباعیات محتمل ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.