خیام
شمارهٔ ۲۳
در دهر، چو آوازِ گُلِ تازه دهند
فرمای بُتا که مَی به اندازه دهند
از حور و قصور، وَز بهشت و دوزخ
فارغ بنشین که آن خودْ آوازه دهند
خیام
ادامه‌ی رباعیات محتمل
- شمارهٔ ۲۵سنّت بکن و فریضۀ حق بگزار
- شمارهٔ ۲۶چرخا! فلکا! نه عقل داری، نه بصر
- شمارهٔ ۲۷آنی که نبودت به خور و خواب نیاز
- شمارهٔ ۲۸ای پیرِ خردمند! بگَه‌تر برخیز
- شمارهٔ ۲۹مرغی دیدم نشسته در مشهدِ طوس
- شمارهٔ ۳۰در کاس تو جرعه‌ای اگر هست، بکش
- شمارهٔ ۳۱از آمده‌ها تُرْش مکن چهرۀ خویش
- شمارهٔ ۳۲بسیار تحیُّر است در دَوْرِ فلک
درباره‌ی خیام
حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.