پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات اصیل

شمارهٔ ۵

آن را که به صحرای عِلَل تاخته‌اند

بی او همه کارها بپرداخته‌اند

امروز بهانه‌ای در انداخته‌اند

فردا همه آن بُوَد که دی ساخته‌اند

ادامه‌ی رباعیات اصیل

  1. شمارهٔ ۷آن‌ها که کهن بُوَند و آن‌ها که نُوَند
  2. شمارهٔ ۸آرند یکی و دیگری بربایند
  3. شمارهٔ ۹ز آوردنِ من، نبود گردون را سود
  4. شمارهٔ ۱۰از جملۀ رفتگانِ این راهِ دراز
  5. شمارهٔ ۱۱وقتِ سحر است، خیز ای مایهٔ ناز
  6. شمارهٔ ۱۲در کارگهِ کوزه‌گری رفتم دوش
  7. شمارهٔ ۱۳در جُستنِ جام جم، جهان پیمودم
  8. شمارهٔ ۱۴چون نیست مَقامِ ما درین دهرْ مُقیم
همه‌ی رباعیات اصیل ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.