خیام
شمارهٔ ۱۴
چون نیست مَقامِ ما درین دهرْ مُقیم
پس بی می و معشوق، خطایی‌ا‌ست عظیم
تا کی ز قدیم و مُحدَث، اومیدم و بیم
چون من رفتم، جهان چه مُحدَث، چه قدیم!
خیام
ادامه‌ی رباعیات اصیل
- شمارهٔ ۱۶رفتم که درین منزل بیداد بُدَن
- شمارهٔ ۱۷از دی که گذشت، هیچ از او یاد مکن
- شمارهٔ ۱۸ای آنکه تو در زیرِ چهار و هفتی
- شمارهٔ ۱۹خوش باش که پخته‌اند سودایِ تو دی
- شمارهٔ ۲۰بردار پیاله و سبویْ ای دلجوی
درباره‌ی خیام
حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.