پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۷۴

بر چرخ چرا تکیه کنی کان دارست

بر مال چرا فتنه شوی کان مارست

هر نوش که دور می چشاند نیشست

وان گل که زمانه می دماند خارست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۶هنگام صبوح خوش بود عاشق و مست
  2. شمارهٔ ۷۷جانم که دل از ملک درونش بگرفت
  3. شمارهٔ ۷۸چپ راست که هم حلقه و هم حلقه رباست
  4. شمارهٔ ۷۹گر اهل دلی ای دل دیوانه مست
  5. شمارهٔ ۸۰از ناله ی من پشت فلک خم بگرفت
  6. شمارهٔ ۸۱ای آنک برت ملک سلیمان با دست
  7. شمارهٔ ۸۲اقبال تو تیغی که بدست آوردست
  8. شمارهٔ ۸۳در هر چه نه زان تست نتوان پیوست
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.