پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۹۲

جانا ز من بی سر و بی پات چه غم؟

وز نالهٔ عاشقان شیدات چه غم؟

در پای مران پیاده کز دست افتاد

گر بر رخ او نهی رخ از مات چه غم؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۴با درد غم تو نام درمان نبرم
  2. شمارهٔ ۹۵بر دست خیال چشم مستت خوابم
  3. شمارهٔ ۹۶ای دل دو جهان به دیدهٔ جان می‌بین
  4. شمارهٔ ۹۷ای دل! طلب درد کن و درمان بین
  5. شمارهٔ ۹۸روزی که نه باغ بود و نی گل، نه سمن
  6. شمارهٔ ۹۹ای دل! دل ازین روزن شش سو بر کن
  7. شمارهٔ ۱۰۰ای جان به غمت شاد، غمت شادی جان
  8. شمارهٔ ۱۰۱تا کی طلب شراب خواهی کردن؟
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.