پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۰۵

بنمود بهار تازه رخسار ای دل

بر باد نهاده باده پیش آر ای دل

اکنون که گشاد چهره گلزار ای دل

ما و می گلرنگ و لب یار ای دل

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۰۷سوزی که در آسمان نگنجد دارم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۰۸من میوهٔ خام سایه پرورد نیم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۰۹احکام شریعت است چون شارع عام
  4. رباعی شمارهٔ ۲۱۰از کوی تو ای نگار زاری بردیم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۱۱کو زهر؟ که نام دوستکانیش نهم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۱۲ز آن نوش کند زهره شراب سخنم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۱۳دُر زآن لب لعل نوش خوردت چینم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۱۴ای پیش تو مهر و ماه و تیر و بهرام
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.