پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۰۷

سوزی که در آسمان نگنجد دارم

وان ناله که در دهان نگنجد دارم

گفتی ز جهان چه غصه داری آخر

آن غصه که در جهان نگنجد دارم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۰۹احکام شریعت است چون شارع عام
  2. رباعی شمارهٔ ۲۱۰از کوی تو ای نگار زاری بردیم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۱۱کو زهر؟ که نام دوستکانیش نهم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۱۲ز آن نوش کند زهره شراب سخنم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۱۳دُر زآن لب لعل نوش خوردت چینم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۱۴ای پیش تو مهر و ماه و تیر و بهرام
  7. رباعی شمارهٔ ۲۱۵ما ژنده سلب شدیم در خز نخزیم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۱۶چون از چشم بتان فسون ساز کنم
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.