پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۸۶

ای گشته به نور معرفت ناظر خویش

آشفته مکن به معصیت خاطر خویش

چون نفس تو می‌کند به قصد ایمان را

باید که شوی به جان و دل حاضر خویش

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۸۸خود را مپسند دل پسند همه باش
  2. رباعی شمارهٔ ۱۸۹خاقانی اگر نه خس نهادی خوش باش
  3. رباعی شمارهٔ ۱۹۰ماند به بهشت آن رخ گندم گونش
  4. رباعی شمارهٔ ۱۹۱خاقانی اگرچه خاک توست ای مهوش
  5. رباعی شمارهٔ ۱۹۲خاقانی اسیر توست مازار و مکش
  6. رباعی شمارهٔ ۱۹۳ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمع
  7. رباعی شمارهٔ ۱۹۴برداشت فلک به خون خاقانی تیغ
  8. رباعی شمارهٔ ۱۹۵از بخل کسی که می‌کند وعده دروغ
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.