پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۹۱

خاقانی اگرچه خاک توست ای مهوش

چون آتش و آب و باد باشد سرکش

چندان باد است در سر خاکی او

کان را نبرد آب و نسوزد آتش

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۹۳ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمع
  2. رباعی شمارهٔ ۱۹۴برداشت فلک به خون خاقانی تیغ
  3. رباعی شمارهٔ ۱۹۵از بخل کسی که می‌کند وعده دروغ
  4. رباعی شمارهٔ ۱۹۶خاقانی را طعنه مزن زهر آمیغ
  5. رباعی شمارهٔ ۱۹۷خاقانی را دلی است چون پیکرِ تیغ
  6. رباعی شمارهٔ ۱۹۸از صحبت همدمان این دور خلاف
  7. رباعی شمارهٔ ۱۹۹در عشق تو شد موی زبانم به گزاف
  8. رباعی شمارهٔ ۲۰۰نه خاک توام به آدمی کردهٔ عشق
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.