پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۹۹

در عشق تو شد موی زبانم به گزاف

کان موی میان ز غم دلم کرد معاف

بر هر سر موی من غمت راست مصاف

موئی شده‌ام به وصف تو موی شکاف

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۰۱ای درد چو بی‌درد ز حالم غافل
  2. رباعی شمارهٔ ۲۰۲زرین چِکِنَم قدح گلین آر ای دل
  3. رباعی شمارهٔ ۲۰۳یارت نکند به مهر تمکین ای دل
  4. رباعی شمارهٔ ۲۰۴از آتش عشق آب دهانم همه سال
  5. رباعی شمارهٔ ۲۰۵بنمود بهار تازه رخسار ای دل
  6. رباعی شمارهٔ ۲۰۶ای بدر همال قدر خورشید جمال
  7. رباعی شمارهٔ ۲۰۷سوزی که در آسمان نگنجد دارم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۰۸من میوهٔ خام سایه پرورد نیم
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.