پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۹۵

از بخل کسی که می‌کند وعده دروغ

بگریز ازو که آب دارد در دوغ

آن صبح که خلق کاذبش می‌خوانند

هرگز نرسد ازو به ایمان فروغ

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۹۷خاقانی را دلی است چون پیکرِ تیغ
  2. رباعی شمارهٔ ۱۹۸از صحبت همدمان این دور خلاف
  3. رباعی شمارهٔ ۱۹۹در عشق تو شد موی زبانم به گزاف
  4. رباعی شمارهٔ ۲۰۰نه خاک توام به آدمی کردهٔ عشق
  5. رباعی شمارهٔ ۲۰۱ای درد چو بی‌درد ز حالم غافل
  6. رباعی شمارهٔ ۲۰۲زرین چِکِنَم قدح گلین آر ای دل
  7. رباعی شمارهٔ ۲۰۳یارت نکند به مهر تمکین ای دل
  8. رباعی شمارهٔ ۲۰۴از آتش عشق آب دهانم همه سال
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.