خاقانی
رباعی شمارهٔ ۱۸۲
دل، سُغْبهیِ عشقِ توست، با تن مَسِتیز
اینک دل و تن، تو راست؛ با من مَسِتیز
بیدادِ تو ریخت خونم، انصاف بده!
ای دوست کش و غریب دشمن مَسِتیز
خاقانی
دل، سُغْبهیِ عشقِ توست، با تن مَسِتیز
اینک دل و تن، تو راست؛ با من مَسِتیز
بیدادِ تو ریخت خونم، انصاف بده!
ای دوست کش و غریب دشمن مَسِتیز
دربارهی خاقانیافضلالدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگترین قصیدهسرایان تاریخ شعر و ادب فارسی بهشمار میآید. از القاب مهم وی حسان العجم میباشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قویطبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.