پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۸۰

ای زلف بتم به شب سیاهی ده باز

وی شب شب وصل است دژم باش و دراز

ای ابر برآی و پرده بر ماه انداز

وی صبح کرم کن و میا زآن سو باز

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۸۲دل، سُغْبه‌یِ عشقِ توست، با تن مَسِتیز
  2. رباعی شمارهٔ ۱۸۳آن کعبهٔ دل گرفته رنگ است هنوز
  3. رباعی شمارهٔ ۱۸۴خاقانی رو چو سیر عریان وش باش
  4. رباعی شمارهٔ ۱۸۵در طبعِ بَهیمه‌سار، مردم‌خو باش
  5. رباعی شمارهٔ ۱۸۶ای گشته به نور معرفت ناظر خویش
  6. رباعی شمارهٔ ۱۸۷او رفت و دلم باز نیامد ز برش
  7. رباعی شمارهٔ ۱۸۸خود را مپسند دل پسند همه باش
  8. رباعی شمارهٔ ۱۸۹خاقانی اگر نه خس نهادی خوش باش
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.