پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

قطعات

شمارهٔ ۲۵۹

خواجه بد گویدم معاذ‌الله

که به بد گفتنش سخن رانم

او به ده نوع قدْح من خواند

من به ده جنس مدح او خوانم

او بدی گوید و چنان داند

من نکو گویم و چنین دانم

آنچه گویم هزار چندان است

وآنچه گوید هزار چندانم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۶۱ - در مرثیهٔ اهل بیت خودبر درد دل دوا چه بود تا من آن کنم
  2. شمارهٔ ۲۶۲هست او سیاه چرده و من هم سپید سر
  3. شمارهٔ ۲۶۳آنچه افتاد چند بار مرا
  4. شمارهٔ ۲۶۴به خدائی که در خدائی او
  5. شمارهٔ ۲۶۵منکوب طبعم آوخ و منکوس طالعم
  6. شمارهٔ ۲۶۶ - در شکر انعام رئیس شمس الدیندی فرد و خفته بخت سوی ارمن آمدم
  7. شمارهٔ ۲۶۷خاقانیا نجات مخواه و شفا مبین
  8. شمارهٔ ۲۶۸ - در هجو رشید وطواطاین غَر غَرچه جغد دمن است
همه‌ی قطعات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.