خاقانی
شمارهٔ ۱۳۸ - در مرثیهٔ عز الدین بوعمران
جهان را آه آه از دل برآمد
چو عزالدین بوعمران فروشد
برآمد هر شب افغان از دل طور
چو روز موسی عمران فروشد
خاقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۴۰ - در مرثیهٔ امام ابو عمر و اسعدخبر برآمد کان آفتاب شرع فرو شد
- شمارهٔ ۱۴۱گر به شروانم اهل دل می‌ماند
- شمارهٔ ۱۴۲ای روح صفات اهرمن بند
- شمارهٔ ۱۴۳ - در مدح مظفر الدین قزل ارسلان ایلدگزای تاجدار خسرو مغرب که شاه چرخ
- شمارهٔ ۱۴۴خدای داند معنی میان نطفه نهادن
- شمارهٔ ۱۴۵هرکه را غره کرد دولت نیز
- شمارهٔ ۱۴۶ - در توصیف قلم و دوات خوددوات من ز برون جدول و درون دریاست
- شمارهٔ ۱۴۷منصب تدریس خون گوید از آنک
درباره‌ی خاقانی
افضل‌الدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.