پرش به محتوای اصلی
افسر کرمانی

افسر کرمانی

رباعیات

۳۰ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱ درملک تو راستی نیامد از ما
  2. شمارهٔ ۲ آنان که رباط و قلعه بنیاد کنند
  3. شمارهٔ ۳ ای آنکه دم از مقام رندان بزنی
  4. شمارهٔ ۴ ای آنکه به حسن غرّه بر خویشتنی
  5. شمارهٔ ۵ کس چون من، اسیر محنت و سوز مباد
  6. شمارهٔ ۶ ز آن لحظه که با رخش نظر باختمی
  7. شمارهٔ ۷ گویند که عشق را بکن درمانی
  8. شمارهٔ ۸ ز آن جوهر گل شمیم رخ بیجاده
  9. شمارهٔ ۹ بادام دو چشم نیم مستت از من
  10. شمارهٔ ۱۰ ای بنده اگر افسر شاهی طلبی
  11. شمارهٔ ۱۱ کس در سر کار عشق دلگیر نشد
  12. شمارهٔ ۱۲ مجموعه دلبری است روی چو مهت
  13. شمارهٔ ۱۳ جمشیدوشان گدای درگاه تو اند
  14. شمارهٔ ۱۴ سرو آمده یا به گل ز رفتار خوشت
  15. شمارهٔ ۱۵ سرمایه خوبی است چهر خوش تو
  16. شمارهٔ ۱۶ تا نرگس تو عقیق سان گشته برنگ
  17. شمارهٔ ۱۷ هر بنده که بر در تو دربانی کرد
  18. شمارهٔ ۱۸ یک عمر به گرد کوی تو گردیدم
  19. شمارهٔ ۱۹ تا هست جهان تو را جهانبانی باد
  20. شمارهٔ ۲۰ [پدیده عکس، در برابر هنر نقاشی، با تحسین همگان همراه بوده است.افسر، از نخستین روزهای ظهور این پدیده در ایران سخن می گوید]
  21. شمارهٔ ۲۱ هرچند که در جهان هنر بی ثمر است
  22. شمارهٔ ۲۲ استاد هنروران عالم، مانی
  23. شمارهٔ ۲۳ عکاس چو عکس قامت و چهر تو بست
  24. شمارهٔ ۲۴ عکاس زهی یگانه استاد هنر
  25. شمارهٔ ۲۵ عکاس چو دید نقش دیدار تو را
  26. شمارهٔ ۲۶ عکاس چو دید روی زیبای تو را
  27. شمارهٔ ۲۷ عکاس، تو در هنروری طاق استی
  28. شمارهٔ ۲۸ عکاس، چو عکس روی جانان بگرفت
  29. شمارهٔ ۲۹ عکاس دو کرد عکس رخسار تو را
  30. شمارهٔ ۳۰ عکاس چو عکس روی دلبند تو دید

متن اشعار به نقل از گنجور.