افسر کرمانی
شمارهٔ ۲
آنان که رباط و قلعه بنیاد کنند
نز بهر خداست هرچه آباد کنند
تعمیر سرای دل، به از خانه گل
گر مرد حقند یک دلی شاد کنند
افسر کرمانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۴ای آنکه به حسن غرّه بر خویشتنی
- شمارهٔ ۵کس چون من، اسیر محنت و سوز مباد
- شمارهٔ ۶ز آن لحظه که با رخش نظر باختمی
- شمارهٔ ۷گویند که عشق را بکن درمانی
- شمارهٔ ۸ز آن جوهر گل شمیم رخ بیجاده
- شمارهٔ ۹بادام دو چشم نیم مستت از من
- شمارهٔ ۱۰ای بنده اگر افسر شاهی طلبی
- شمارهٔ ۱۱کس در سر کار عشق دلگیر نشد
درباره‌ی افسر کرمانی
میرزا مهدی‌قلی‌خان کرمانی ملقب به «افسر کرمانی» از شاعران و خوشنویسان ایرانی سدهٔ سیزدهم قمری بود. پدر او ابوالقاسم كرباسی كه از بازرگانان خراسان بود، در سفری به كرمان دختری از آن دیار را به همسری برگزید و افسر، یگانه فرزند آنان در آنجا زاده شد. افسر در زادگاه خود نشو و نما یافت و نزد بزرگان آنجا علوم دینی، حكمت، منطق...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.