افسر کرمانی
شمارهٔ ۵
کس چون من، اسیر محنت و سوز مباد
در دام بتی چون تو، نوآموز مباد
شامی که تو را نبینم آن شب نبود
روزی که تو را نخواهم آن روز مباد
افسر کرمانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۷گویند که عشق را بکن درمانی
- شمارهٔ ۸ز آن جوهر گل شمیم رخ بیجاده
- شمارهٔ ۹بادام دو چشم نیم مستت از من
- شمارهٔ ۱۰ای بنده اگر افسر شاهی طلبی
- شمارهٔ ۱۱کس در سر کار عشق دلگیر نشد
- شمارهٔ ۱۲مجموعه دلبری است روی چو مهت
- شمارهٔ ۱۳جمشیدوشان گدای درگاه تو اند
- شمارهٔ ۱۴سرو آمده یا به گل ز رفتار خوشت
درباره‌ی افسر کرمانی
میرزا مهدی‌قلی‌خان کرمانی ملقب به «افسر کرمانی» از شاعران و خوشنویسان ایرانی سدهٔ سیزدهم قمری بود. پدر او ابوالقاسم كرباسی كه از بازرگانان خراسان بود، در سفری به كرمان دختری از آن دیار را به همسری برگزید و افسر، یگانه فرزند آنان در آنجا زاده شد. افسر در زادگاه خود نشو و نما یافت و نزد بزرگان آنجا علوم دینی، حكمت، منطق...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.