پرش به محتوای اصلی
افسر کرمانی افسر کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲

مجموعه دلبری است روی چو مهت

منجوقه سروری است طرف کلهت

برهمزن لشکری است تیغ ابروت

صید افکن عالمی است تیر نگهت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴سرو آمده یا به گل ز رفتار خوشت
  2. شمارهٔ ۱۵سرمایه خوبی است چهر خوش تو
  3. شمارهٔ ۱۶تا نرگس تو عقیق سان گشته برنگ
  4. شمارهٔ ۱۷هر بنده که بر در تو دربانی کرد
  5. شمارهٔ ۱۸یک عمر به گرد کوی تو گردیدم
  6. شمارهٔ ۱۹تا هست جهان تو را جهانبانی باد
  7. شمارهٔ ۲۰[پدیده عکس، در برابر هنر نقاشی، با تحسین همگان همراه بوده است.افسر، از نخستین روزهای ظهور این پدیده در ایران سخن می گوید]
  8. شمارهٔ ۲۱هرچند که در جهان هنر بی ثمر است
همه‌ی رباعیات ←

افسر کرمانی درباره‌ی افسر کرمانی

میرزا مهدی‌قلی‌خان کرمانی ملقب به «افسر کرمانی» از شاعران و خوشنویسان ایرانی سدهٔ سیزدهم قمری بود. پدر او ابوالقاسم كرباسی كه از بازرگانان خراسان بود، در سفری به كرمان دختری از آن دیار را به همسری برگزید و افسر، یگانه فرزند آنان در آنجا زاده شد. افسر در زادگاه خود نشو و نما یافت و نزد بزرگان آنجا علوم دینی، حكمت، منطق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.