پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۸۶

مشتاق بنیستی ّ من گر هستی

ما بگزینیمم نیستی بر هستی

تو لطف کن و در نطر دشمن و دوست

روزی خوشکم بگو که خوشتر هستی؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۸۸دردیدۀ روزگارنم بایستی
  2. شمارهٔ ۷۸۹آن آب کزو بود دلم را شادی
  3. شمارهٔ ۷۹۰پیوسته کنی تو از غم من شادی
  4. شمارهٔ ۷۹۱گر دوش بتم تالۀ من بشنودی
  5. شمارهٔ ۷۹۲از غایت جنگجویی و فتنه گری
  6. شمارهٔ ۷۹۳زلف تو که چون او نبود خیره سری
  7. شمارهٔ ۷۹۴گر بردارم بی تو سر از بیناری
  8. شمارهٔ ۷۹۵زلف تو که دید آن بصورت ماری
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.