پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۵

نه یاری ازین دلگسلی هست مرا

نه جز غم عشق حاصلی هست مرا

وآنگه گویی مرا که دل خوش می دار

خاموش، کدام دل؟ دلی هست مرا؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷کرد این طمع خام تبه نام مرا
  2. شمارهٔ ۱۸دل بر تو نهم رغم بد اندیشان را
  3. شمارهٔ ۱۹آنها که فلک وفا نداد ایشان را
  4. شمارهٔ ۲۰تیغ تو که بنده می‌کند شاهان را
  5. شمارهٔ ۲۱ساقت که بآرزو پرستند او را
  6. شمارهٔ ۲۲دردیست اجل که نیست درمان او را
  7. شمارهٔ ۲۳هر کو بشناخت مستی و پستی را
  8. شمارهٔ ۲۴می آمد و می رفت پیاله بر ما
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.