پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۹

آنها که فلک وفا نداد ایشان را

وصل من و تو بد اوفتاد ایشانرا

خواهند مرا ز خدمتت باز برند

یا رب که زبان بریده باد ایشانرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱ساقت که بآرزو پرستند او را
  2. شمارهٔ ۲۲دردیست اجل که نیست درمان او را
  3. شمارهٔ ۲۳هر کو بشناخت مستی و پستی را
  4. شمارهٔ ۲۴می آمد و می رفت پیاله بر ما
  5. شمارهٔ ۲۵گرچه خوش نیست حالت ناخوش ما
  6. شمارهٔ ۲۶در باغ بین زگونه گون برگ و نوا
  7. شمارهٔ ۲۷رشک آیدم ای دوست که با تو هر شب
  8. شمارهٔ ۲۸داری ز پی چشم بد ای درّ خوشاب
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.